وبلاگ رسمی سایت آموزش زبان انگلیسی OLC

تا حالا شده کسی به شما زنگ بزنه و بگه که وسط سایت شما و بخاطر سایت شما سکته کرده؟ خیلی تعجب نکنید، این اتفاق دیشب برای من افتاد، ساعت ۱ بعد از نیمه شب یک شخصی با من تماس گرفت و خود را برادر بزرگ یکی از دانشجویان سایت معرفی کرد و گفت که قرار فردا از سایت ما به دلیل اینکه برای برادرش مشکل ایجاد کرده و باعت شده برادرش سکته کنه درست وسط سایت او ال سی، شکایت کند.

خلاصه از ما انکار و از دوست ایشون اسرار که نه، برادر من درست در زمانی که داشته با سایت شما کار می کرده، به دلیلی که ما نمی دونیم، سکته کرده و تنها گناهکار هم من بندی خدا هستم که این سایت را راه اندازی کردم. البته با استدلال این دوست از فردا هر کسی که در شهر تهران سکته کنه میتونه از جناب آفای قالیباف به عنوان شهردار شکایت کنه احتمالا.

امروز که این موضوع را با چند تا از دوستان در میان گذاشتم، همه بیشتر خندیدند و من از همه نگران تر که اگر فردا آمدند و من را به عنوان قتل دستگیر کردند، چه کار کنم؟

یکی در جواب این سوال من که اخه مگه امکان داره آدم وسط سایت سکته کنه به شوخی به من گفت "مشکل شما این است که هنوز با قابلیت های سایت خود آشنا نیستید" و دیگری گفت "درسط وسط سایت دیگه؟ بعد الآن وسط سایت کجاش میشه؟" و دیگری گفت "ایول یک راه جدید خودکشی" خلاصه امروز همه از دست این خاطره خندیدیم، امید وارم اگر این دوست ما رفت و شکایت کرد، قاضی پرونده با اینترنت آشنا باشه و اون هم خندش بگیره.

البته طبق روال همیشه که هر مشکلی که از طرف کاربران اعلام میشه برای بررسی بیشتر به بخش فنی ارسال میشه، این موضوع را به بخش فنی هم اطلاع دادم تا قبل از رسیدگی بیشتر، اول وسط سایت را پیدا کنند و بعد آن بخش را مسدود کنند که هم برای دیگران اتفاق بدی رخ نده و هم اینکه مدارک و شواهد از بین نره.

عکس هرچی گشتم چیزی پیدا نکردم

این عکس در بالا می بینید، (دوستانی که فیلتر شکن ندارند نمی بینند- عکس پایین صفحه هاست شده در سایت شخصی دقیقا همانند عکس بالا است) یک کارت ویزیت دجیتالی است که بصورت اتوماتیک توسط سایت فیس بوک ساخته می شود. برای اینکه خیلی راحت بتوانید تمام اطلاعات خود را در هر جا که دوست دارید نمایش دهید. معمولا تمام سایت ها برای نمایش بنری مشابه این سرویس فیس بوک، یک کد جاوا در اختیار شما قرار می دهند که با قرار دادن آن کد در سایت شخصی و یا وبلاگ خود می توانید یک لینک به صفحه شخصی خود داشته باشید. مثلا کلوب دات کام چنین کاری انجام می دهند.

برای من خیلی جالب بود وقتی دیدم فیس بوک، این امکان را در اختیار کاربر قرار می دهد که خود بتواند انتخاب کند که کد جاوا دریافت کند و یا یک عکس، جالب است که در کنار منوی انتخاب، نوشته شده کد جاوا احتمال دارد در برخی صفحات کار نکند.

البته خود فیس بوک نام این سرویس را badge یعنی نشان، امضا، علامته مشخص قرار داده ولی من کارت ویزیت دجیتالی را برای آن انتخاب کردم.

اگر می خواهید یکی از این badge ها یا کارت ویزیت های دجیتالی داشته باشید، فقط کافی است یه صفحه اصلی پروفایل خود مراجعه کنید و در انتخای صفحه روز لینک create a pofile badge کلیک کنید. سپس در چند مرحله و با چند کلیک ساده یکی از این badge ها را برای خود درست کنید.

سایت فیس بود در طول چند ماه گذشته پس از اینکه مایکروسافت سرمایه فراوانی را روانه فیس بوک کرد تغییرات زیادی کرده است، اما متاسفانه بدون هیچ دلیلی در ایران فیلتر است.

پیشنهاد می کنم بعد از دریافت کد قبل از قرار دادن آن در وبلاگ خود به لینک عکس یک s اضافه کنید. یعنی آدرس عکس یا https شروع شود نه با http که در داخل ایران هم قابل دیدن باشد  از https نمی شود استفاده کرد چون یک مشکل در certificate سایت فیس بوک وجود دارد و به این دلیل عکس را با https نمایش نمی دهد.

مشابه عکس سایت فیس بوک ولی ذخیره شده در سایت شخصی

این نوشته در تاریخ ۲۷/۷/۱۳۸۷ ساعت ۰۱:۴۸ ویرایش شده است

شاید به دفعات، وقتی که وارد یک سایت می شوید، این آرزو را می کردید که "ای کاش این سایت استاندارد بود". البته استاندارد بودن یک سایت شاید قوانین خاصی نداشته باشد که اگر این کار را کردید و آن کار را کردید سایت شما استاندارد است. اما نکته مهم در طراحس سایت این است که بتوان از آن سایت استفاده کرد.

امروز مجبور شدم به دنبال پیدا کردن چند استاندارد وارد سایت موسسه استاندارد شوم، خوشبختانه با بدبختانه، کار به مرحله ای رسید که مجبور شدیم یک نامه به استان تهران ارسال کنم، برای پیدا کردن آدرس سایت مشغول به جستجو شدم، به سایت www.isiri-tehran.ir برخورد کردم که سایت رسمی موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی استان تهران است.

صفحه اول سایت کاملا بی استفاده است. به ۳ بخش تقسیم شده، منوی بالا و عنوان سایت، منوی کناری و فضای اصلی که فقط یک عکس قرار دارد. این تقسیم بندی نه تنها استاندارد نیست بلکه اصلا درست هم نیست که در صفحه اصلی سایت هیچ اطلاعاتی مهمی نمایش داده نشود. معمول باید جدید ترین اخبار، جدید ترین برنامه ها و لینک بخش ها اصلی در صفحه اول سایت وجود داشته باشد.

یکی دیگر از نکات کلی مربوط به سایت استفاده از فونت times است، این فونت اصلا برای زبان فارسی مناسب نیست. حالا تصور کنید که بولد هم شده باشد و سایز آن هم بیشتر از 12 باشد. دقیقا اتفاقی که در طراحی منو های اصلی سایت افتاده است.

یکی دیگر از نکاتی که بسیار برای من جالب بود، نبود صفحه تماس با ما برای این سایت است. یعنی کاربر بی گناه که پس از جستجو وارد این سایت شده اصلا نمی تواند تلفن، ادرس ایمیل و یا مشخصات دیگری از محل موسسه پیدا کند.

یکی دیگر از مواردی که برای من خیلی جالب بود استفاده از عکس بجای نوشته در بسیاری از صفحات سایت بود. برای مثال این صفحه را اگر نگاه کنید می بینید که توضیحات مربوط به درخواست ثبت یک استاندارد فقط در یک چارت کشیده شده است، اسکن شده و در سایت قرار گرفته، حتی طراح محترم سایت اصلا چند دقیقه وقت هم برای اصلاح عکس صرف نکرده که حداقل زمینه عکس را سفید کند.

جالب اینکه تمام عکس های سایت به عنوان هایی مثل Untitled-3-1.JPG و p-1.JPG استفاده شده است که به نظر من اصلا درست نیست. نه از نظر کاربر (وقتی که نیاز دارد عکسی را ذخیره کند) و نه از نظر موتور های جستجو

یک نکته جالب دیگر برای من استفاده از کد fold=45EBB242-8E12-4DF0-A740-D1BB1796A98C برای خواندن صفحات از بانک اطلاعاتی است. تعداد صفحات سایت به اندازی کم است که اگر من آن سایت را طراحی می کردم اصلا از بانک اطلاعاتی برای نمایش متن صفحات استفاده نمی کردم. به نظر من خواندن نام صفحات از بانک اطلاعات با یک عدد ساده تر و یا بهتر از آن با استفاده از کد خیلی بهتر و قشنگ تر است. مثلا برای صفحه درباره ما کد about یا صفحه تماس با ما کد contact استفاده شود.

بطور کلی وضعیت این سایت بسیار وخیم است. برای کاربر اصلا قابل استفاده نیست و موتور جستجو اصلا وارد سایت نمی شود. بهتر است این سایت هر چه سریع تر در اختیار یک متخصص قرار گرفته و مورد بازبینی کلی قرار گیرد.

به امید روزی که سایت سازمان استاندارد الگوی تمام سایت های ایرانی باشد و از همه استاندارد تر

در خبرها آمده است که از فردا صبح می توانیم اینترنت پر سرعت بدون محدودیت داشته باشیم. یعنی اگر خیلی پول دار باشیم می توانیم اینترنت ۲۵۶ با قیمت ۳۰ یا ۴۰ هزار تومان دریافت کنیم و اگر از این هم بیشتر پول دار باشیم می توانیم با مبلغ ۵۰ تا ۶۰ هزار تومان اینترنت ۵۱۲ داشته باشیم.

به نظر شما با توجه به وضعیت اینترنت کشور، کم بود یا کم فروشی پهنای باند از سوی تمام شرکت ها سرویس دهنده اینترنت در ایران بهتر نبود همان محدودیت قبلی اعمال شود؟

من که در هفته گذشته تصمیم گرفتم با ارائه مدارک شرکتی برای خود یک اینترنت با سرعت ۵۱۲ تهیه کنم تا شاید امکان استفاده از اینترنت ۱۲۸ برای من فراهم شود. چون اینترنت ۱۲۸ من الان حدود ۲ ماه است که تا با سرعت ۲۸ کیلوبایت کار می کند و یا قطع است. شرکت محترم د..ک هم فقط می گوید که به دلیل مشکلات مخابراتی کل پهنای باند شرکت دچار مشکل شده و مخابرات هم نمی تواند بیشتر از این پهنای باند در اختیار شرکت قرار دهد.

از ما اسرار از داتک انکار و از مخابرات تکذیب. خلاصه آخر ماه جاری می شود درست ۲ ماه که این اینترنت پرسرعت درپیت ما که سرعت آن کمتر از لاکپشت است امکان ارتباط با سرکت ۱۲۸ را نیز نمی تواند فراهم کند. چه برسد به اینکه تمام کاربران خانگی به دنبال اینترنت سرعت ۵۱۲ باشند.

فکر می کنم ناله کردن از وضعیت اینترنت در ایران کافی باشد. به نظر من تنها راه توسعه اینترنت در ایران این است که امکان تهیه پهنای باند برای تمام شرکت ها سرویس دهنده به صورت مستقل فراهم باشد. شرکت ها بتوانند به هر میزان پهنای باند و از هر شرکتی که دوست دارند تهیه کنند. این موضوع نه تنها می تواند قیمت ها را کاهش دهد بلکه می تواند اعتماد کاربران را به دسترسی همیشگی اینترنت بیشتر کند.

در حال حاضر با وجود یک مشکل کوچک در مخابرات اینترنت کل کشور قطع شده و یا با مشکل مواجه می شود. شاید من دوست داشته باشم با پرداخت مبلغ بیشتر یک اینترنت ماهواره ای داشته باشم.

امروز یک عکس دیدم از پستر نیروی انتظامی در روی آن نوشته شده بود "با فیلترینگ موافق هستید با فرهنگ سازی؟" خیلی حال کردم، اگر دوستان لطف کنند و در فرهنگ سازی کمک کنند و این فیلترینگ را حذف کنند خیلی بهتر می شود. آدمی که دوست دارد در اینترنت به دنبال هر چیزی باشد بالاخره می تواند آن اطلاعات را پیدا کند. اما فرهنگ سازی نه تنها در ترویج فساد کمک نمی کند بلکه اگر درست اجرا شود، جلوی بسیاری از فساد ها را خواهد گرفت.

تاکید با بر فیلترینگ و اعمال محدودیت، من فکر می کنم نشان از این دارد که ما با فرهنگ سازی آشنا نیستیم و یا در آن خیلی ضعیف هستیم. خوشحال که نیروی انتظامی به دنبال رویکردی جدید در خصوص فیلترینگ است. امید وارد در آینده هم فیلترینگ برداشته شود، هم نیروی انتظامی در فرهنگ سازی کمک کند.

برای مثال در آمریکا چیزی به نام فیلترینگ وجود ندارد اما خانواده ها کاملا با کنترل فرزندان در اینترنت آشنا هستند و می دانند که چگونه رفتار فرزند خود را در اینترنت کنترل کنند. به نظر من اینگونه روش ها خیلی بیشتر مفید است تا اینکه تمام سایت ها را فیلتر کنیم، دسترسی به اطلاعات آموزشی را هم مسدود کنیم، بعد خطرات بسیاری که از عدم آموزش پدیدار می شوند را بپذیریم و در خیال خود بگوییم اگر فیلتر نداشتیم خیلی از این هم بد تر می شد.

من اطمینان دارم، اگر فرهنگ سازی درستی صورت گیرد برداشتن فیلتر هیچ مشکلی ایجاد نمی کند. این را هم فراموش نکنیم که برداشتن فیلتر یعنی برداشتن فیلتر از سایت های که مفید هستند اما چون به آموزش برخی مسائل اقدام می کنند بسته شوند.

امروز مطلبی در سایت هموطن سلام با عنوان براي ترويج فرهنگ استفاده از بانکداري الکترونيک منتشر شده بود و توجه من را به خود جلب کرد. علاقه مند شدم ببینم دولتی ها و بزرگان بانکداری الکترونیکی چگونه به فرهنگ سازی نگاه می کنند.

با توجه به عنوان مقاله در ابتدا فکر کردم که موضوعات مرتبط بسیاری باید مطرح شده باشد، راه کارها، نظرات و پیشنهاد ها. خلاصه برای من جالب بود که با این نظرات بیشتر آشنا شوم. مشغول به خواندن مقاله شدم. خیرمقدم، تواشی، افطار، قدردانی از قبلی ها و درخواست بودجه از طرف جدید ترها، تعجب نکنید مراسم تمام شد.

نتبجه می گیریم:
از فردا همه ما با فرهنگ تر خواهیم بود. در استفاده از بانکداری الکترونیک کوشا خواهیم شد و قبل از اینکه بابا بانک الکترونیکی همچون بابا برقی اختراع شود در مصرف بانکداری الکترونیکی صرفه جویی می کنیم.

پیشنهاد می کنیم:
۱. بر روی مراسم افطاری، نام های کارشناسی قرار ندهید.
۲. سال آینده ما را هم برای افطار دعوت کنید.
۳. اگر روزی دوست داشتید به فرهنگ سازی کمک کنید، فقط کافی است بی فرهنگی را ترویج نکنید.

امروز یعنی ۷ ۷ ۱۳۸۷ در ایران روز شانس است. آیا امروز آدم خوشناسی بودید؟ اصولا شانس خیلی خوب است، من که در برخی از مسائل آدم خوش شانسی هستم، اما ... در برخی مسائل نه بد شانس همستم و نه خوش شانس، مواردی هم وجود دارد که بد شانس هستم.

برای بررسی های تکمیلی در خصوص شانس وارد گوگل و شانس را جستجو کردم. همه چیز موجود بود از شانس بارداری گرفته تا شانس های مربوط به پیروزی در مسابقات فوتبال، در ادامه جستجو به سایتwww.shansi.ir برخورد کردم. همچنین یک مقاله با عنوان شانس نوعی انرژی در سایت شبکه فیزیک هوپا دیدم که به نظر رسید به شما هم پیشنهاد کنم که این مطلب را مطالعه کنید.

در شانس و فرهنگ های دیگر کشور ها یکی از مواردی که مشابه است پیدا کردن نعل اسب است. که می گویند برای کسی که نعل اسب پیدا کند شانس می آورد. ولی به نظر من خیلی چیزهای دیگر هم هستند که شانس آدم بیشتر می کند، متاسفانه پول و خوشبختانه دوست خوب نیز در شانس انسان ها بی تاثیر نیستند.

واژه های زیادی از شانس مشتق می شوند مانند، شانسی، شانسکی، خوش شانس، بد شانس، اَن شانس و شانس ت..ی -که واژه ای است بسیار عامیانه و بی ادبانه که معمولا در دبیرستان ها استفاده میشود- از این دست می باشند.

پی نوشت : توچه داشته باشید که انرژی شانس، هیچ ارتباطی با انرژی هسته ای ندارد و تصویب قطعنامه چهام در مورد ایران که دیروز انجام شد فقط برای خراب کردن امروز بوده و دلیل دیگری ندارد.

Happy Birthday google

این لینک را هم ببینید

فکر می کنم، چند هفته پیش بود که یک دعوتنامه برای عضویت در یک شبکه اجتماعی دریافت کردم. معمولا با توجه به این که من علاقه خاصی به عضویت در این گونه سایت ها دارم، بلافاصله وارد سایت شدم و مراحل عضویت را یکی پس از دیگری انجام دادم.

کم کم به سوال های عجیب و غریب زیادی برخورد کردم، مثلا شما به مرد ها علاقه دارید یا زن ها، بیماری خاصی دارید یا نه، چه نوع رابطه ای را دوست دارید، و سوال های مختلفی از این دست. اول من ساده فکر کردم چه سایت کاملی که تمام این اطلاعات را می گیرد، عجب بانک اطلاعاتی ای، به به و چه چه.

اما وقتی که عکس های خودم را در سایت ارسال کردم، دیدم به شدت با عکس های دیگر تفاوت دارد، کم کم متوجه شدم که در سایت همه، عکس های لختی دارند. وقتی که وارد بخش ایران شدم، چون این سایت هم مثل فیس بوک، شبکه ای است و شما می توانید در شبکه ای که انتخاب می کنید جستجو کنید. دیدم در اینجا وضعیت خیلی خراب تر است. دختر و پسر بدون لباس، چشمتان روز بد نبیند، جای گشت ارشاد خالی بود.

البته سایت از نظر طراحی، دسته بندی، تقسیم های محتوایی و امکانات سایت خیلی خوبی است. ولی خود حالا بیشتر برای پیدا کردن دوست های سکسی استفاده می شود.

اینم لینک سایت www.manjam.eu ولی از ما گفتن که این سایت دگمه حذف پروفایل ندارد عضو که شدید دیگر همیشه باید عضو باشید. البته این امکان را دارید که در پروفایل خود بنویسید که به یک رابطه مستقیم علاقه مند هستید و یا به این گونه سوال ها جواب ندهید. من که جواب ندادم. هر کسی دوست دارد از خودم بپرسد بهتر است.

امروز در خبر ها دیدم که نوشته شده بود "حضور کمرنگ ایران در نمایشگاه جیتکس" با خودم فکر کردم چرا که نه؟ چرا اصلا می بایست ما در جیتکس پر رنگ باشیم؟

در حالی که بازار فناوری اطلاعات در ایران به شدت دچار رکود است، اختلاف های شدیدی میان انجمن های صنفی وجود دارد، از لحاظ اقتصادی دچار مشکل است، پرداخت تحصیلات بانکی در این بخش بسیار با مشکل مواجه است، نهاد های تحقیقاتی مستقل وجود ندارند، ارتباط با سازمان های بین المللی بسیار مشکل است و بسیاری دلایل دیگر، چرا باید فکر کنیم که می توانیم در جیتکس پر رنگ حضور داشته باشیم.

در یک نگاه کوچک به نمایشگاه الکامپ در ایران و برگزاری پر از حرف و حدیث الکامپ در سال های گذشته و همچنین زمان برگزاری این نمایشگاه که شاید اصلا کارشناسی شده نباشد و یا خیلی کارشناسی شده و فقط برای متخصصین برنامه ریزی شده است. البته منظور من نمایشگاه سال گذشته است که به دلیل ساعت برگزاری و باز بودن در ایام هفته شخصا نتوانستم به نمایشگاه مراجعه کنم.

در کل با این شرایط که ۳ یا ۴ نهاد دولتی در بخش سیاست گذاری فعالیت می کنند. نهاد های مدنی و غیر دولتی نیز بصورت کاملا دولتی مدیریت می شوند فکر نمی کنم تغییری در وضعیت فناوری اطلاعات در ایران به وجود آید که بتوانیم به آینده فناوری اطلاعات خیلی خوش بین باشیم.

این نکته را یادآوری کنم که منظور من انتخاب مدیران از سوی دولت نیست، بلکه توجه به ساختار های موجود است، چون معمولا فعالان این گونه انجمن ها قبلا فعالیت های دولتی داشته اند. انجمن ها نیز بیشتر با دیدگاه های مدیران دولتی طراحی و مدیریت می شوند. یکی از موارد مهم در این زمینه شرط داشتن مدرک کارشناسی و بالاتر است. یعنی شما حتی اگر دانشجو باشید هم نمی توانید در این سازمان ها به عنوان کارشناس پذیرفته شوید.

بر همه افراد فعال در فناوری اطلاعات روشن است که هر چه تجربه داشته اند از مراکز غیر دانشگاهی بوده و هرچه یاد گرفته اند نیز از سیستم دانشگاهی نبوده ، حال چرا این شرایط برای پذیرش و فعالیت ایجاد می شود، منظور وجود همان نگاه دولتی است.

در پایان با توجه به سرعت لاک پشتی فناوری اطلاعات در ایران، فقط باید امید وار بود که بخش هایی که فاصله خود را با دولتی شدن حفظ کرده اند بتوانند تعادلی میان فناوری اطلاعات در ایران و جهان ایجاد کنند. و کمک کنند حداقل در میان کارشناسان فناوری اطلاعات شکاف دیجیتالی ایجاد نشود.

پس از انتشار مقاله قبل در مورد ویکی پدیا چند تن از کاربران ویکی پدیا تمام مطالب نوشته شده توسط من و مربوط به من را در ویکی پدیا حذف کردند.

خیلی جالب است که Mardetanha همین آقایی که مطلب من را در وبلاگ خوانده و مقاله مربوط به OLC را حذف کرده است. یک مطلب در مورد بلاگفا نوشته دقیقا تاریخ دیروز که مطلب من حذف شده است.

پس کاملا روشن است که مطلب من را مطالعه کرده و پس از ایجاد مطلب بلاگفا در ویکی پدیا مطلب مربوط به OLC را هم در زبان انگلیسی و هم در زبان فارسی حذف کرده و البته متوجه شدم لطفا کرده و بسیاری از لینک هایی که به سایت OLC داده شده بود را نیز حذف کرده است.

به نظر شما این حرکت کثیف نیست؟ من که پیشنهاد می کنم آقای احمدی نژاد بجای این که فقط آمریکا و اسرائیل را حیوان خطاب کند، یک نگاهی هم به داخل ایران داشته باشند، در ایران هم از این دست افراد کم نداریم.

ویکی پدیا در هیج صورت برای من جای تبلیغ نبوده ، خدا را شکر اینقدر در سایت های خبری و روزنامه ها مطلب در مورد OLC منتشر می شود و در چند نشریه خارجی از جمله نشریه تخصصی شبکه متخصصان دانشگاه کمبریج نیز در مورد OLC مطلب نوشته است که اصلا نیازی ندارم دنبال wikipedia فارسی باشم.

بیشتر از ایرانی بودن خودم شرمنده ام تا یک مطلب در مورد سایت OLC

پی نوشت : این مطلب از مرد تنها را هم مشاهده کنید.

تکمیلی : مقاله او ال سی برگشت و مردتنها نظر سنجی برای حذف را آغاز کرد. دوستان اگر نظر خود را بنویسند خیلی ممنون می شویم. که او ال سی بماند یا برود

فکر می کنم این پست را با یک پرسش شروع کنم بهتر باشد. تا امروز دقت کرده اید که در بخش فارسی ویکی پدیا مقاله ای در مورد بلاگر منتشر شده اما در مورد بلاگفا هیچ مطلبی انتشار پیدا نکرده است؟ و یا شرکت همکاران سیستم در بخش فارسی ویکی صفحه ای ندارد ولی درباره مایکروسافت یک صفحه کامل مطلب منتشر شده است؟

امروز وقتی دیدم برای چندمین بار مطلب مربوط به OLC در ویکی پدیا، ویرایش شده و یا مثلا برای آن نوشته اند که منبع ندارد و درست نیست، و یا یک روز می نویسند تبلیغاتی است، تصمیم گرفتم دیگر حساسیتی در ویکی پدیا به خرج ندهم. خلاصه هر چیزی وقتی در ایران وارد می شود دچار مشکلات فراوانی خواهد شد و معمولا نباید دنبال دانش و تکنولوژی هایی رفت که به قولی ایرانیزه شده اند.

به نظر من افرادی که عموما در ویکی پدیا می نویسند یا کاسه داغ تر از آش شده اند و یا اصلا معنای دانشنامه عمومی را نمی دانند. من شخصا یک روز برای بلاگفا یک مطلب نوشتم، یک معرفی ساده، چون برای بلاگفا در هیچ صورت نمی شود یک متن تبلیغاتی و بازرگانی نوشت. اما در کمتر از چند ساعت حذف شد و برای من نوشته بودند ویکی پدیا بانک اطلاعاتی شرکت ها نیست؟

اگر نیست در زبان های دیگر و مخصوصا زبان انگلیسی، مشخصات شرکت های کوچک و بزرگ چه می کنند؟؟؟

 البته احتمال دیگری که من می دهم، این است که دوستان فکر می کنند بخش فارسی باید فقط ترجمه ای باشد از بخش انگلیسی، چون بلاگر یا مایکروسافت متن های کامل تر و تبلیغاتی تری نسبت به دیگر مطالب دارند و دقیقا در بخش فارسی هم ترجمه شده اند. جالب اینجاست که دیدم مطلب مربوط به مایکروسافت در بخش فارسی نامزد مطلب برتر نیز شده است.

ولی باید توجه داشته باشیم ویکی پدیای فارسی وقتی اهمیت و قدرت دارد که از لحاظ منابع فارسی قدرت پیدا کند. اطلاعات شرکت ها و دانشگاه های فارسی را منتشر کند. درست است که یک شرکت بازرگانی و یا یک آژانس املاک را نمی شود در ویکی پدیا معرفی کرد. اما کم نیستند سرویس ها، شرکت ها، و مراکز ایرانی که نه تنها در بخش فارسی بلکه باید در بخش انگلیسی و حتی دیگر زبان ها نیز باید منتشر شوند.

به نظر من اینگونه برخورد کردن در حذف صفحه های مربوط به شرکت ها و سرویس دهنده های بزرگ در ویکی پدیا فقط به این منظور که می تواند جنبه تبلیغاتی داشته باشد اصلا درست نیست. از دیدگاه من دلیل اصلی عدم توسعه در بخش فارسی فقط حساسیت بیش از حد در خصوص مطالب است. وگر نه زبان فارسی با این گستردگی خود باید در میان زبان های اصلی باشد.

البته نه اینکه من با انتشار مطالب و مقالات الکی و مقالاتی که در حد فارسی و دانشنامه فارسی نیست موافق باشم. بلکه فکر می کنم با نگاهی بازتر و پذیرش و توسعه همه جانبه و کمک تمام افراد بتوانیم دانشنامه ای کامل تر داشته باشیم.

قرار دادن لیبل حذف، عدم منابع ، ویکی سازی نشده و ... راه حل نیست، به نظر من بجای قرار دادن یک لیبل بهتر است ویرایش کنندگان و افرادی که در خصوص یک مطلب مشکلی را مشاهده می کنند، با ویرایش و اصلاح آن نوشته و قرار دادن وقت بیشتری آن مطالب را تکمیل کنند و به توسعه بخش فارسی بیشتر اهمیت بدهند.

اگر دوستان ویکی پدیایی نظری کامل تر از نظر من دارند و یا من اشتباه فکر می کنم لطفا نظرات خود را برای من و تکمیل شدن این بحث ارسال کنید.

این سوال همواره در ذهن تمام افرارد وجود دارد وقتی از مدرسه الکترونیکی صحبت می کنیم، منظور ما چیست؟ محیطی کاملا مجازی یا محیطی ترکیب از مجازی و حقیقی؟ البته واژه های بسیاری در کنار مدرسه استفاده می شوند مانند مدرسه های هوشمند، مدرسه های نسل آینده ، و همه و همه در این نکته با هم مشترک هستند. این که کم یا زیاد تمام این اشکال مختلف از مدرسه ها از فناوری اطلاعات و اینترنت استفاده می کنند.

شخصا در خصوص مدرسه، یعنی آن چیزی که در سن ۷ سالگی به آن وارد می شویم و در ۱۷ یا ۱۸ سالگی از آن خارج می شویم، هیچگاه یک نگاه کاملا مجازی نبوده و فکر می کنم در این سن که شخصیت افراد شکل می گیرد می بایست روابط اجتماعی نزدیک و کنترل شده ای وجود داشته باشد.

 یک مدرسه الکترونیکی را من به این شکلا تعریف می کنم، محیطی که در آ تمام ابزار های موجود و اینترنت برای آموزش دادن استفاده می شود. برای مثال یک مدرسه الکترونیکی می تواند سایت اینترنت کاملی نداشته باشد، آما در محیط مدرسه و کلاس ها از تمام ابزار های موجود استفاده شده باشد.

کلاس های الکترونیکی می بایست حتما کامپیوتر داشته باشند، ویدئو پروژکتور داشته باشند، امکان ارتباط دانشجویان با اینترنت در کلاس فراهم باشد. و از همه مهم تر مانند مدارس معمولی همراه داشتن CD تلفن همراه، Notebook و memory در انها ممنوع نباشد.

در یک مدرسه الکترونیکی باید حتما، مدیران و مدرسان وبلاگ های رسمی داشته باشند و برنامه ها و خبرهای مهم مدرسه را در آن ها به نقد و بررسی بگیرند و دانشجویان نیز بتوانند در این بحث ها شرکت کنند.

در یک مدرسه الکترونیکی می شود بسیاری از جزوات و مطالب درسی را که معلمات معمولا در کلاس دیکته می کنند بصورت الکترونیکی در اختیار دانشجو قرار داد تا معلم در کلاس بیشتر به بحث و بررسی و آزمایش و تحقیق در خصوص این گونه موارد بپردازد.

 در یک مدرسه الکترونیک باید شبکه بی سیم داشته باشیم تا دانشجویان بتوانند در کلاس کامپیوتر های خود را به شبکه و اینترنت وصل کنند، درس های را ببینند، تمرینات را انجام دهند و با همکلاس های خود ارتباط بر قرار کنند.

البته در مدرسه الکترونیکی به دلیل استفاده از فناوری اطلاعات برای برقراری ارتباط میان افراد، مواردی مثل گردش های گروهی، برنامه های مشترک غیر مجازی اهمیت زیادی دارند. برای مثال هر هفته باید یک برنامه ای که در آن از فناوری اطلاعات خبری نباشد پیاده شود و دقت کرد که روابط اجتماعی افراد در سن پایین دچار مشکل نشود.

 یک مدرسه الکترونیکی برای راه اندازی نیاز به امکانات و هزینه های فراوانی دارد اما در طول دوره آموزشی چون زمان استفاده از اساتید کم می شود و در بسیاری از برنامه ها دیگر نیاز نیست از اساتید بصورت تمام وقت برای آموزش استفاده شود. برخی از هزینه ها کم خواهد شد. اما نباید فراموش کنیم که یک مدرسه الکترونیکی هیچگاه مانند آموزشگاه های مجازی یا دانشگاه مجازی نیست که تفاوت زیادی میان هزینه ها و دریافتی ها داشته باشد و این موضوع کمک کند که شهریه دوره ها کاسته شود.

شاید در کل وقتی که نگاه می کنیم هزینه ای که دولت در این بخش پرداخت می کند که مدرسه های الکترونیکی از کیفیت بالایی برخوردار باشند در آموزش عالی و دانشگاه های مجازی است که پوشش داده می شود.

یک مدرسه الکترونیکی از نظر من باید خیلی دقیق بر روی روابط اجتماعی دانشجویان کارکند. برای مثال باید روانشناس داشته باشد. باید ورزش را جدی بگیرد. باید تحقیق و پژوهش را جدی بگیرد و دانش آموزان را بیشتر با محیط اجتماعی و سیاسی اطراف خود آشنا کند.

 در مدارس الکترونیکی نباید مجدودیت های فیزیکی برای تولید محتوا ایجاد کرد، به نظر من باید دانش آموزان را به تولید محتوا مشغول کرد و از محتوای تولید شده هر سال برای آموزش پایه در سال بعد استفاده کرد. باید فراتر از استاندارد ها عمل کرد و اجازه نداد استاندارد ها جلوی خلاقیت دانش آموزان را بگیرند.