( )
سلام سلام
سال نو مبارک
سال نو مبارک، به همه دوستان ، آشنایان، مدیر سایت ها و وبلاگ نویس ها تبریک تبریک تبریک
این هم پست اول سال ۱۳۸۵
به امید خدا تا آخر سال هر روز زنده باشم و اینجا بنویسم 
لحظه سال تحویل با اینترنت، البته یک پیشنهاد هم دارم این که، بجای اینترنت از واژه سینترنت استفاده کنیم که بشه سر سفره هفت سین قرارش داد.
سال خوب، پر از برکت، پر از پول، بودن جنگ و درگیری داشته باشین.
آرزو می کنم که سایت ها شما پر از بیننده باشه و مکان های تبلیغات شما هم در سال جدید خالی نباشه، همیشه وقتی تو کلوب به کسی پیغام می دهید و یا دعوتش می کنید آرزو می کنم که جواب بده و درخواست دووستیتون را قبول کنه. امید وارم همیشه اف های جالب و قشنگ داشته باشین تو یاهو. امید وارم ای میل های تبلیغاتی برای شما ارسال نشده.
آرزو می کنم که همیشه آنلاین باشین. آرزو می کنم که انشااله اگه لب تاب ندارین لب تاب هم بخرین. آرزو می کنم که همه بدون این که شما به سایت یا وبلاگ شون لینک بدین به شما لینک بدن، آرزو می کنم که اگه سایت یا وبلاگ دارین رتبه سایت شما در موتور های جستجو بیاد بالا (ولی از ما بالاتر نره) ، آرزو می کنم که هیچ وقت سایت و یا وبلاگتون فیلتر نشده.
آرزو می کنم که ............................ بابا کافیه چقدر آرزوهای مجازی
آرزو می کنم که سالم و سربلند و آزاد باشید و عاشق (عشق اینترنتی نه)
( )
این جا یک مطلب بود با موضوع "قطع سرویس های یاهو در ایران" به دلیل اینکه منبع نامشخص خبر ، مشحص شده، و معلوم گردید که این خبر یک دروغ ۱۳ از طرف روزنامه خوب شرق بوده، این مطلب به بخش "ادامه مطلب" منتقل شد.
دروغ های 13 از روزنامه شرق
دروغ ۱۳ یک رسمی است که از زمان فعالیت روزنامه های دوم خردادی، و فکر می کنم برای اولین بار در یکی از روزنامه هایی که آقای شمس اواعظین سردبیر آن بودند منتشر شده بود.
لطفا از این که چرا در خصوص یک خبر تایید نشده مطلب نوشتم، زیاد با من دعوا نکنید.
يك خبر جالب هم به دستم رسيد كه راديو فردا در بخش خبري مربوط به IT بنام "كافي نت" بخشي از مطالب من را در زمينه "اينترنت ملي" به عنوان تقريبا موافق طرح منتشر كرده لينك مرتبط
ادامه مطلب
( )
چند روزی است که مجله اینترنتی
هفت سنگ اقدام به انتشار چند لیست در زمینه های مختلف برای نظر سنجی ی برگزیده های سال هشتاد و چهار کرده است، که این یک حرکت خیلی زیبا و قشنگ از یک رسانه می باشد و جای تقدیر هم دارد. رسانه های فعال همیشه باید از اینگونه فعالیت ها حمایت کنند.
موسیقی، تلویزیون، پادکست، نشریه، وب سایت و وبلاگ
در زمینه موسیقی،تلویزیون و نشریات چون تخصصی ندارم نظری نمی دهم. در زمینه پادکست هم چون به این پادکست ها گوش نمی کنم باز هم نظری ندارم. اما در زمینه وبلاگ و وب سایت ها با اجازه دوستان نظرات خود را مطرح می کنم.
در زمینه وبلاگ ها آقای مصطفی قوانلو قاجار با توجه به این که در این زمینه فعالیت زیادی دارند، در این لیست هفت تایی وبلاگ های معروف را در کنار هم آورده اند. که شاید تمام این وبلاگ ها مورد علاقه من نباشند، ولی خب، این انتخاب از آقای قاجار است و مجله هفت سنگ. هیچ دلیلی هم برای اعتراض وجود ندارد. و اصلا قصد من همه اعتراض به این حرکت نیست.
شما وقتی در اینترنت به نام آقای قاجار می رسید با یک جستجوی کوچک ایشان را به عنوان یک وبلاگ نویس می یابید. پس فرد مناسبی برای انتخاب این لیست خواهند بود.
در خصوص لیست وب سایت ها با احترام به آقای حمید رضا حسین پور لازم می دانم که بگویم در این لیست، ۷ سایت بررسی شده اند که در ۵ زمینه فعالیت می کنند. مثلا بلاگفا و پرشین بلاگ هر دو در زمینه سرویس های رایگان وبلاگ فعال هستند و یا پارسیک و دو در دو هر دو در زمینه جستجوی اخبار فعالیت دارند. معمولا در لیست های منتخب نام های مشابه قرار نمی دهند. من که شخصا جایی ندیده ام که نام پپسی و کوکاکولا را در کنار لیست مواد غذایی مورد علاقه بررسی کنند. اگر بخواهیم لیست نوشیدنی های محبوب را بررسی کنیم نام این دو کنار کمپانی های زیادی در این لیست جای دارند. شرمنده که سایت های ایرانی را با نوشابه مقایسه کردم ولی منظور من نحوه نوشتن لیست بود.
در قدرت بلاگفا شک نکنید و در تجربه و قدمت پرشین بلاگ هم شکی نیست. اما تهیه کننده لیست وقتی این ۲ سایت را از نظر محبوبت بررسی می کند بالاخره یکی محبوب تر است. یا اگر بررسی در خصوص بخش فنی کار هم باشد بالاخره یکی قوی تر است.
به نظر بنده (کاملا شخصی) بهتر بود در این لیست هفت سایت محبوب از ۷ زمینه مختلف مورد بررسی قرار می گرفت. بطور مثال در زمینه دایرکتوری های ایرانی واقعا در این لیست جای برخی از دوستان خالی است. مثلا سایت لینکستان و یا لینک و یا در زمینه های دیگر (برای این که دوستان خرده نگیرند زمینه آموزش مجازی را مثال نمی زنم)
سایت عکاسی و کلوب و وبگذر هر کدام در زمینه های مختلف فعال هستند و انتخاب این سایت ها هم حقیقتا کار درستی بوده ولی سایت های دیگری هم در زمینه عکاسی فعالیت می کنند. وبگذر نیز در ماه گذشته یک رقیب قوی پیدا کرده.
در نتیجه اگر این لیست برترین ها در هر حوزه باشد باید ۷ برتر در ۷ زمینه مختلف داشته باشیم. نه ۷ بر تر در ۵ زمینه.
( )
"یک پیشنهاد: تنها با 1000 تومان خانوادههایی را از فقر نجات دهید" این مطلب را در وبلاگ آقای
امین ثابتی دیدم. البته فکر خیلی خوبی ایست و من کاملا موافق هستم. به نظر من حتی از این راه می شود برای وبلاگ نویس هایی که مشکل مالی دارند و یا به دلایل مالی و کاری نمی توانند وبلاگ نویسی را ادامه دهند کمک کرد. تا وبلاگ های این فراد بسته نشوند.
لینک اصلی مطلب از وبلاگ امین ثابتی
حتی این طرح در قالب انجمن مدیران و پدید آورندگان سایت های اینترنتی هم قابل بررسی است. بطور مثال اگر مدیر یک سایت به هر دلیل دچار مشکلات مالی می شود و یا برای توسعه کاری به یک وام کوچک احتیاج دارد می تواند از این منبع استفاده کند.
از لحاظ عملی این طرح می توانند هم کمک های بلاعوض داشته باشد و یا حتی فردی که از این امکانات استفاده می کنند می تواند پس از مدتی این مبلغ را بدون کارمزد برگشت دهد. یعنی فعالیت در قالب صندوق و یا تعاونی وبلاگ نویس ها و یا مدیران سایت های اینترنتی.
البته این گونه فعالیت ها به فرهنگ سازی های زیادی و نظارت دقیق احتیاج دارند. برای اینکه ، این طرح ها همیشه با هدف های انسان دوستانه مطرح می شوند ولی افراد سودجو همیشه در کمین هستند.
البته خدا را شکر که ما در دنیای مجازی از این افراد نداریم.
( )
من چرا وبلاگ نویس شدم یک سوال جالب بود که پس از پست مطلب قبلی که گرد و خاک هم به پا کرد برخی از دوستان از من پرسیدند. و من در اینجا به چند مورد اشاره می کنم. البته قصد توهین به وبلاگ نویس های عزیز را ندارم ولی هر دیدگاهی باید مطرح شود.
اول ) یک مدیر سایت که بعد از سعی و تلاش های بسیار برای راه اندازی یک سایت بزرگ با شکست مواجه می شود و با خود می گوید که "تا کی هر روز باید مشکلات سایت را رفع کرد" و از ناراحتی، وبلاگ می زند که حداقل درگیر مسائل فنی نباشد.
دوم ) افرادی که روزی ۱۸ ساعت کار می کنند و در آخر شب هم آه در بساط ندارند، آنها هم وبلاگ می زنند.
سوم ) افرادی که کسی را دوست دارند ولی نمی دونند که چگونه این احساس را بیان کنند هم وبلاگ می زنند.
چهارم ) افرادی که از بس خیابان های تهران را متر کرده اند، خسته شده و تصمیم گرفته اند که خیابان های اوین را هم متر کنند.
پنجم ) دوست دختر و دوست پسر های خیلی عاشق که علاوه بر وبلاگ شخصی، وبلاگ مشترک هم دارند.
ششم ) افرادی که واقعا در دنیای مجازی دچار جو گرفتگی شدند.
هفتم ) افرادی که در یاهو خیلی send to all می کنند و به درخواست دوستان وبلاگ می زنند که بلکه کم تر send to all کنند. ولی باز هم روزی 40 بار آدرس وبلاگ را send to all می کنند.
دلیل خاص ) وقتی که فردی پول ندارد پیتزا بخرد و حال هم ندارد شب برای قدم زدن به بام تهران برود، نیز احتیاطا وبلاگ نویس می شود.
خیلی دوست دارم که شما هم نظر خود را بگویید که به نظر شما من چرا وبلاگ نویس شدم!
آقای آرش کریم بیگی من را از گروه وبلاگ نویسان جوگیر می داند و آقای شهاب یارمحمدی هم من را از گروه جوگیر و مشکوک به موارد یک و دو اعلام کرد. همچنین آقای پرهام باقستانی نیز مشکوک به مورد ۲ را درباره من صادق می داند.
( آموزش الکترونیکی )
آها راستی یه چیز بگم حال کنید!
شاید اگر بشنوید فلان دانشگاه کلاس های دخترا رو از پسرا جدا کرده زیاد تعجب نکنید اما اگه بشنوید در دانشگاه
مجازی هم کلاس
مجازی دخترا از پسرا جدا شده چی ؟ :D
نمیدونم خنده داره یا گریه اما حقیقته
دانشگاه مجازی علم و صنعت ایران کلاس
مجازی دخترا رو از پسرا جدا کرده !!! یعنی دخترا و پسرا حق ندارن حتی صدای هم دیگه رو هم بشنون
دانشجو هایی که حتی در سال شاید چند بار اونم موقع امتحان همدیگه رو ببینن حالا دیگه حتی صدای همدیگه هم نمیتونن بشنون
البته با این کار بعید نیست برای امتحانات پایان ترم هم دخترا رو از پسرا جدا کنن
شما قضاوت کنید، من که هرچی فکر میکنم نمیتونم دلیلی برای این کار پیدا کنم!
جالب اینجاس که برای دخترا استاد خانم و برای پسرا استاد آقا سر کلاس مجازی میفرستن
دیگه پی بردن به عمق فاجعه با خودتون
لینک اصلی مطلب : پاپیون بلاگ
لینک خبر در سایت دانشگاه علم و صنعت
نام این دانشگاه مجازی قبلا * خورده بود چون خبر تایید نشده بود ولی دوست خوب من از وبلاگ پاپیون لینک این اطلاعیه را در سایت دانشگاه مجازی علم و صنعت برای من ارسال کرد . به دلیل اینکه خبر تایید شده نام دانشگاه را می نویسم.
البته این دانشگاه مجازی یکی از بزرگترین دشمنان سایت ما است و در چندین مورد شنیدم که کارکنان آن دانشگاه ما را به استفاده از تبلیغات غیر حقیقی و قیمت زیاد محکوم کرده و برای ما تبلیغات منفی انجام می دهند. یک بار هم در پاسخ به این که با سایت ما که یک سایت آموزش زبان است تبادل لینک داشته باشند تا دانشجویان آن ها هم بتوانند از سرویس های رایگان ما استفاده کننده پاسخ دادند که برای تبادل لینک باید به آن سایت پول بدهیم. لینک این داستان
( )
چند روز پیش یکی از دوستان به من پیشنهاد کرد که یک نام (Doman) جدید خریداری کنم. یک دومین که زیاد به زمینه کاری فعلی من نیز ارتباط نداشت.
چند روز بعد من مشغول به جستجو در اینترنت بودن که متوجه شدم چند دامنه خیلی جالب و تک کلمه ای با پسوند ir ثبت شده ولی استفاده نمی شود. سریع گوشی تلفن را برداشتم و یک تماس گرفتم با مالک آن Doman .
"الو بفرمایید" بعد از سلام و احوال پرسی خود را معرفی کردم و گفتم برای خرید دامنه .... تماس گرفتم. دوست عزیزی که من با وی تماس گرفته بودم اولا که هیچ قیمتی در خصوص نام دامنه اعلام نکرد و همش از من می خواست که قیمت را بگویم. من هم که در برخی موارد کاملا هوش خود را از دست می دهم در تمام طول مکالمه از وی سوال می کردم که خود بالاخره چند؟؟؟
فروشنده 2 راه جلوی من قرار داد اول این که دامنه را اجاره کنم به قیمت سالی چهل هزار تومان و یا این که برای خرید دامنه Doman با قیمتی کم تر از 300 یا 400 اصلا حرف نزم.
ولی الحق که این دوست عزیز نام این دامنه را خوب انتخاب کرده بود. و در حقیقت این دامنه شاید بیش از چند میلیون تومان نیز ارزش داشته باشد.
تمام این مطلب را نوشتم تا بگویم دوستان عزیز در هیچ صورت یک دامنه (Doman) را حتی برای مدت طولانی و بالای 10 سال هم اجاره نکنند. چون سایت ها تازه بعد از چند سال دارای اعتبار می شوند و احتمال دارد روزی و روزگاری مالک اصلی تصمیم بگیرد که دامنه را از شما پس گرفته و شخصا سایت جدیدی را با آن راه اندازی کند. که این فقط تلاش چند ساله شما را از بین خواهد برد.
نکته وبلاگی : این مطلب را فقط نوشتم که فقط فعال باقی بمانم
( )
بحث درباره واژه
اینترنت ملی در ایران امروز به یک موضوع خیلی مهم تبدیل شده و هر فردی برای این که صاحب نظر بماند درباره
اینترنت ملی حرف می زند. پس ما هم برای اینکه صاحب نطر بمانیم نظر خود را اعلام می کنیم.
باشد یا نباشد؟
من فکر می کنیم ما بدون بررسی این سوال مهم به سراغ اجرا رفتیم و باز هم بدون بررسی به سراغ نقد که این داستان هم فقط برای محدودیت است.
اول این که اینترنت ملی نه اینترانت ملی.
دو پرسش مهم مطرح می شود. اول اینکه اطلاعات این شبکه داخلی در کجا ذخیره خواهد. و چه سازمانی نقش icann را بازی خواهد کرد. و چه به سر نام دامنه ها می آید. ایا فقط نامه های ir قابل استفاده خواهند بود؟ در صورت Hosting داخلی ایا اصلا از لحاظ فیزیکی این امکان وجود دارد؟ ایا در صورتی که اینترنت در یک لحظه به ایران بسته شود چگونه می شود اطلاعات موجود در server را به ایران منتقل کرد؟
دوم اینکه با یک مثال توضیح بدهم که وجود این اینترانت ملی در صورت تحریم کامل اینترنت در ایران مفید است. بطور مثال در یک شرکت پرسنل برای نامه نگاری داخلی از email استفاده می کنند. از این اطاق به آن اطاق یک نامه که ارسال می شود تا کانادا یا آمریکا می رود و بر می گردد. حال تصور کنید اینترنت این شرکت قطع باشد. یعنی email بی email ولی اگر در این شبکه داخلی Mail Server نصب باشد برای نامه نگاری های داخلی مشکلی پیش نخواهد آمد. پس من فکر می کنم وجود این اینترانت داخلی در زمان تحریم برای شرکت ها و فروشکاه های اینترنتی یک فرشته نجات است.
در این چند روز همه از ایجاد محدودیت می گویند و مسئولات هم فقط از لحاظ فنی و مهندسی شبکه اعلام می کنند این کار شدنی است. و اما این شبکه با هر نامی ساخته شد. و اصلا تحریم هم در کار نبود. چگونه و چه مدیریتی توان این را دارد که این همه اطلاعات را از تمام datacenter های دنیا خارج و در کدام مرکز داخلی نگهداری کند.
این طرح متاسفانه به دلیل این که تا مطرح شد تا حدی زیادی سیاسی گردید مجال بحث های تخصصی پیدا نکرد. و اصلا مشخص نشد که این طرح برای چه مطرح شده و چه هدفی دارد؟ سوئیچ به اینترانت داخلی از لحاظ فنی می تواند یک کلیک ساده باشد و درست هم عمل کند. و سرعت استفاده از سایت ها نیز حتما بالاتر از الان خواهد بود ولی آیا متخصصان و دانش پژوهان دیگر به سایت های تخصصی دسترسی ندارند؟ دیگر سایت های خارجی و بطور مثال پست الکترونیک yahoo و gmail قابل دسترسی نیست؟ نبود سرویس های پست الکترونیک این دو شرکت خود بحران اینترنتی ایجاد می کند. فقط این موضوع مطرح نیست که اگر شما آدرس www.olc.ir را نوشتید به یک سرور در کانادا می روید یا به یک سرور در ایران؟
این طرح فقط در صورت تحریم کامل اینترنت ایران برای شرکت های و فروشگاه های اینترنتی شاید مفید باشد. شاید به این دلیل که هیچ اماری در دست نیز که در صورت این که دسترسی به سرویس های بزرگ و پر مخاطب قطع شود ایا مردم برای استفاده از این شبکه داخلی تمایلی از خود نشان می دهند؟
برای اروپا نیز داشتن یک شبکه داخلی و بدون وابستگی به آمریکا لازم است ولی چرا تا امروز اروپا به دنبال اجرایی کردن یک شبکه داخلی نبوده سوالی ایست که اگر جواب داده شود می تواند در تصمیم گیری و در اجرای این طرح کمک های زیادی کند.
بستن اینترنت در ایران و برگشت به یک اینترانت بزرگ بدون در نظر گرفتن جامعه و مخاطب در صورتی که از طرف جامعه استفاده نشود نه تنها هزینه های زیادی را بدون جواب می گزارد بلکه عدم قبول این طرح از سوی جامعه ممکن است کل داستان الکترونیکی کردن و دیجیتالیزه شدن را در ایران برای چندین سال به عقب بر گرداند.
خط اول این طرح مدیران سایت ها هستند که هنوز نه تشکلی دارند و نه جایگاهی که حتی با یک نظر سنجی کوچک از کاربران سوال کنند که اگر روزی yahoo messanger نباشد شما باز به اینترنت مراجعه می کنید !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
( )
امروزه در جامعه مجازی ایران با سایت های زیادی برخورد می کنید که از لحاظ ظاهر کاملا مشابه هم هستند. استفاده از نرم افزار های سایت ساز و اماده در بکار گیری و فعالیت سایت های امروزه در ایران خیلی رایج شده. این نرم افزار ها به توسعه وب فارسی کمک زیادی می کنند به این دلیل که هر فردی این امکان را پیدا می کند که به راحتی مطالب و نظرات خود را در اینترنت منتشر کند.
اما این که بسیاری این منابع و نرم افزار ها را بدون تغییر در ظاهر استفاده می کنند نه تنها حرفه ای نیست بلکه محیط وب فارسی را تکراری می کند. من شخصا وقتی به یک سایت می رسم که از این نرم افزار ها استفاده کرده و تغییرات زیادی هم نداده سریع سایت را می بندم و به سراغ یک سایت دیگه میروم.
یک سایت حرفه ای هیچ وقت از این نرم افزار ها استفاده نمی کند. در برخی از موارد از کد ها آماده و موجود در این نرم افزار ها می شود استفاده کرد ولی این که ظاهر سایت یکی باشد زیاد جالب نیست.
امروز در گوگل دنبال یک لغت خاص می گشتم دیدم از ۳۰ سایت اول حدود ۸ سایت از یک سرویس php رایگان استفاده کرده اند. واقعا بهتر نیست با اختصاص یک زمان کم دستی هم به شکل ظاهر سایت خود بکشیم.
( )
اگر برای شروع تجارت و یا خرید از یک سایت به آن اعتماد ندارید و نگران هستید که آیا می توان به آن سایت اعتماد کرد. من چند راه پیشنهاد می کنم.
اول : گوگل PageRank یک راه خوب برای اینکه ببینید به سایتی که مراجعه کردید تا چه میزان اعتبار دارد. البته به PageRank زیر 3 را نمی شود زیاد اعتماد کرد ولی PageRank بالای 4 و 5 می تواند به نظر من نشان دهنده یک سایت قوی باشد. البته شما می توانید با نوشتن آدرس سایت در صفحه اصلی گوگل ببینید چه سایت هایی به آن لینک داده اند.
دوم: مراجعه به آلکسا برای این که ببینید آن سایت چه میزان محبوبیت دارد آلکسا آمار شش میلیون سایت پربیننده دنیا را دارد. البته سایت های کمی از ایران در این لیست هستند. ولی باز هم اگر سایت شما در این لیست بود با خیال راحت تر سایت مورد نظر خود را بررسی کنید.
سایت گوگل :http://www.google.com در گوگل هم لینک غیر مستقیم به این صفحه را ببینید که اطلاعات سایت ما را نشان می دهند شما می توانید در کادر بالا آدرس سایت مورد نظر خود را بنویسید.
http://www.google.com/search?hl=en&lr=&q=%22www.openlearningcenter.com%22
سایت آلکسا : البته این سایت در برخی از شرکت ها فیلتر هستش می توانید از این لینک استفاده کنید. که لینک غیر مستقیم است. شما می توانید در کادر بالا بجای سایت ما آدرس سایت مورد نظر خود را بنویسید. http://www.alexa.com/data/details/?url=openlearningcenter.com
( )
دوستان عزیز از روزی که این وبلاگ را شروع کردم وارد یک دنیای جدید شدم دنیایی که هم جواب های مثبت برای من داشت و هم جواب های منفی. دوستان زیادی تبریک گفتن و دوستان کمی هم در کامنت ها هر چی در حد خود و خانواده خودشون بود را برای من نوشتند.
ولی من از رو نمی روم برای بررسی سایت های ایرانی و نقد آن ها یک سایت راه اندازی کردم که اشکالانی را که در این سایت از آن ها نام می برم بطور عملی هم به شما نشان بدم. www.lavashak.com این سایت منه سایت جالبی هستش حتما ببینید.
البته من آنجا زیاد مطلب نیم نمی نویسم مطالب را در همین وبلاگ می نویسم و در آنجا فقط مثال هال عملی را در اختیار شما قرار می دهم.
( )
امنیت در وب به دو گروه امنیت سرور ها و سایت ها و امنیت کاربران تقسیم می شود. امنیت سرور تا حدودی تضمین کننده امنیت کاربران هم هست. پس اهمیت زیادی دارد. ولی کاربران عموما به دلیل اشتباه شخصی اطلاعات و امنیت خود را از دست می دهند.
در امنیت سرور ها و سایت ها من فکر می کنم اشکال از شرکت هایی است که در زمینه فضا وب فعالیت می کنند. به این دلیل که اطلاعات کامل و صحیح را در اختیار مدیران قرار نمی دهند. امروز تعداد و یا عدم محدودیت subdomain برای مدیران نه یک امکان بلکه به عنوان یک تبلیغ و یک ابزاری برای خود نمایی تبدیل شده که هاست من نامحدود است. ولی شما هیچ شرکتی را پیدا نخواهید کرد که از امنیت سرور خود صحبت کند. مثلا آیا با چه نرم افزار ضد ویروسی از سرور محافظت می شود؟ آیا در سرور نرم افزار های ضد جاسوسی نصب است؟ آیا نرم افزار هایی که پورت ها را کنترل می کنند نصب شده؟ و حتی مرکز دیتا که سرور در آن نگهداری می شود دارای چند خط دسترسی به اینترنت است؟ حالا به سرویس های برق و محافظت و بدنه ساختمان کاری نداریم.
این ها سوالاتی است که بسیاری از مدیران سایت ها موفق هم نمی دانند. و حتی در سرور های شخصی خود نیز از این نرم افزارها عموما به دلیل قیمت بالا استفاده نمی کنند.
امنیت حلقه مفقود کاربران نیست. امنیت در وب حلقه مفقود مدیران است. کاربران اطلاعات خود را به دلیل اشتباه های شخصی از دست خواهد داد. ولی امنیت سرور ها است که به طور مستقیم به امنیت کاربران ارتباط دارد.
فرهنگ سازی در این زمینه بدون همکاری مدیران سایت ها و شرکت های عرضه کننده این سرویس ها امکان پذیر نیست. و امید وارم که روزی برای تبلیغات یک محصول نه فقط در وب از عنوان های استفاده شده که در حقیقت این عنوان تبلیغاتی برای کاربر قابل استفاده باشد. subdomain نامحدود پست الکترونیک نامحدود و بسیاری امکانات دیگر برای هر سایت مهم نیست ولی امنیت برای هر سایتی که از کاربران خود درخواست پست الکترونیک و رمز عبود می کند واجب است. و گرفتن رمز عبود و اطلاعات شخصی بدون در نظر گرفتن امنیت سایت و سرور کاری است غیر اخلاقی.
دوستان هکر لطفا کرده و برای اثبات هیچ چیز سایت ما را مورد عنایت قرار ندهید. و پیشنهاد دیگر از Internet Explorer 7 beta در هیچ صورت استفاده نکنید برای اینکه به تعداد موی سر شما اشکال دارد. و من برای نوشتن این مطلب 4 بار کل متن را نوشتم و در آخر کلافه شدن و احتمال دارد در این مطلب سوتی هم داده باشم . شما ببخشید لطفا.
این متن را برای تکمیل این گزارش itiran نوشتم.
